Onze ondeugende huisgenoten 1
... en hoe zij een leuk cadeau'tje kregen ...

(webpagina gestart op 10 november 2005)

introductie
gerbils
destructive behaviour
renmolen
more destruction
protesten
door de knieën
that's it!
conclusie

gerbil pagina 2 ("vruchtbare samenwerking")
meer gerbil avonturen
destructive behaviour continued...

Introductie
U heeft tijdens het lezen van Polder PV zich vast wel eens afgevraagd of er niet een steekje los zit bij de webmaster. Wel, dat hangt er natuurlijk vanaf wat je als normaal beschouwd en wat als abnormaal, een kwestie van definitie dus. Met dank aan die verlichte schurk van een Bhagwan, die wel gelijk had toen hij de definitie van "normaal" eens kritisch tegen het licht hield in een oud interview. Wij denken dat we nog steeds onder de eerstgenoemde "bevolkingsgroep" geschaard mogen worden, nuchtere, zeer goed opgevoede, uit de polderklei getrokken Hollanders als we zijn. Al blijkt die bevolkingsgroep schrikbarend aan het uitdunnen, als je goed om je heen kijkt. En dan kom je op het hellende vlak van de vraag: is "normaal" datgene wat door de meeste mensen in de praktijk gebracht wordt, of is "normaal" het gedrag van mensen die verder kijken dan hun neus lang is, hun hersens op een gezonde manier gebruiken, en hun levenswandel bijstellen wanneer de omstandigheden er naar zijn? Is er een "shrink" in de zaal, dan mag u dat even uitleggen. Gelukkig zit er zelfs bij de meest nuchtere polderboer wel altijd een gezond steekje los (aanschaf van zonnepanelen bijvoorbeeld, da's toch niet normaal?), en dat is helemaal geen probleem. Daar ben je per slot van rekening een "Homo sapiens"* voor, nietwaar?

*de "verstandige mens" volgens mijn oude, door de fameuze Leidse boekhandel Brill uitgegeven "Technische Termen" woordenboekje uit 1968.

Gerbils
Waar gaat dit over? U bent op Polder PV ook vast wel eens van die merkwaardige beestjes tegengekomen, genaamd gerbils, ook wel foutief "woestijnratten" genaamd (nl. familie van de renmuizen). "Onze" gerbils duiken elke keer weer op in de cartoons die op Polder PV verschijnen en zijn een mooie rode draad om die cartoons aan elkaar te breien. Het zijn schattige beestjes met een prachtige vacht, lange staart, priemende knaagdieroogjes, dikke snorren, mooie oren, en ze verrijken door hun "dynamische", energieke gedrag het gezinsleven bij Polder PV in hoge mate. Het was dan ook een "inkoppertje" voor Polder PV toen Brinkhorst vorig jaar over die "zonnepanelen in de Sahara" begon. Dat was makkelijk scoren, met een woestijnrattenfamilie onder handbereik! Voor overzicht van alle cartoons: zie Brinkhorst pagina.

Destructive behaviour
Je kunt bij de gerbils van alles in dat hok gooien, van WC-papier, ditto rollen, ander onbedrukt papier (verpakkingszakjes), stukken ongeverfd hout, bladeren, stro, dennenappels, hooi, kartonnen doosjes, kilo's waterloten van de appelboom .... het wordt allemaal finaal aan stukken gereten door de vlijmscherpe tandjes van deze mooie dieren. Dat "maalsel", gecombineerd met het beetje aarde en stro in het hok, maakt een geweldige soort compost wat we vervolgens weer op de moestuin gebruiken om de natuurlijke kringloop te herstellen. Duurzaamheid tot op het bot, dus. Ook weten de gerbils van het hok één grote dagbouwmijn te maken waarbij regelmatig grote hoeveelheden aarde "verzet" worden, want het moet natuurlijk wel een beetje spannend blijven, met tunnels graven, het voedselbakje en de drinkwatertuit onder decimeters aarde bedekken, klimmen, de bovenverdieping met een bezoekje vereren, verstoppertje spelen e.d. We hebben onze eerste 3 (inmiddels helaas overleden) dames dan ook niet voor niets de welluidende bedrijfsnaam "Schorrie, Morrie & Co(rrie). Voor al uw Archiefvernietiging en Grondverplaatsingen" gegeven! Zie de foto voor een recent voorbeeld van de verwoestende kracht van die kleine oranje snijtanden...

Het resultaat van een paar weken hard werken door de gerbils: hoe een mooi stuk vurenhout (oorspronkelijke omvang: gele stippellijn) van een handig plankje tot een bizar stuk design "Desert Rat Art" werd verwerkt. Ik had helaas niet de tegenwoordigheid van geest om dit overblijfsel te koop te gaan aanbieden op Polder PV. Dat moet toch minstens 1000 euri op kunnen leveren voor op de gestucte muur in een yuppig penthouse met uitzicht over de duinen, toch? Stom, ik had het teruggelegd in het gerbil-hok. Binnen de kortste keren werd de "navelstreng" door Bink doorgebeten alsof zijn leven er vanaf hing, en zijn de restanten waarschijnlijk zelfs aan de meest aan lager wal geraakte (ex-) PV-eigenaar niet meer te slijten...

Het "zachte spul" als het WC papier en de bladsnippers gebruiken de beestjes voor een heerlijk bed ergens in een verborgen hoekje, en dat wordt eens in de zoveel tijd flink opgeschud, uitgeruimd en van vers, zelf "bewerkt" materiaal voorzien. Een genot om naar te kijken, naar die gerbils die met bekken vol takjes en stro'tjes (lijken wel op extra grote "snorren") naar de sponde rennen om het bed weer op orde te krijgen...

Renmolen
De gerbils houden van lichaamsbeweging, en daarom staat er in 1 hok al jaren een mooi blauw kunststof tredmolentje waar de tegenwoordige "heren" al menig rondje in afgelegd hebben. Brinkie en Van Geel zijn er zelfs voor Polder PV duurzame stroom mee gaan opwekken in die donkere dagen volgend op de beruchte torpedering van de motie Samsom/Hessels ("zon onder de MEP") door Brinkie's naamgenoot in de Tweede Kamer, alweer bijna een jaar geleden.

Dat ging lange tijd zonder problemen, er zijn duizenden "rondjes" gedraaid door de gerbils, soms werden ze er door de middelpuntvliedende kracht zelfs uitgeslingerd... Echter, de laatste tijd zijn de overgebleven gerbils Brinkie, Van Geel, Bo en Bink erg onrustig. Of dat met het verwisselen van de paren over de 2 hokken heeft te maken is nog niet helemaal duidelijk, want ervoor was het al wat "lawaaiieriger" dan normaal gesproken al het geval was. In ieder geval wordt er nog erger dan anders allerlei hout te lijf gegaan, het is alsof hun laatste uurtje heeft geslagen. Vreemd genoeg werd het mooie molentje niet meer zo vaak gebruikt de laatste tijd.

More destruction
Toen ik een paar weken geleden weer eens in het hok keek, zag ik merkwaardige blauwe korreltjes op de aarde liggen. Ik besteedde er eerst geen aandacht aan, maar toen ik later beter keek, rezen de haren mij ten berge. Wat hebben die schatjes van ons gedaan? Ze zijn hun mooie renmolentje "te lijf" gegaan! En hoe! We dachten eerst dat het wel meeviel, maar na een paar dagen moesten we hard ingrijpen, want we willen natuurlijk geen compost vol met plastic snippers, dat begrijpt u zeker wel. Het resultaat nadat de schatten in de gaten hadden dat plastic wel erg makkelijk te slopen is:

De "restanten" van het mooie tredmolentje nadat de heren ontdekt hadden dat je daar ook lekker je tanden in kunt zetten... Het blauwe losse cylindertje is de spil waardoorheen de as stak en die was afgebroken: blijkbaar de oorzaak dat de heren niet meer zo geneigd waren om het molentje voor renactiviteiten te gebruiken, en er vervolgens een andere "bestemming" voor dachten te vinden. Brinkie doet alsof zijn neus bloedt na het slopen van de zoveelste duurzame energie optie, en probeert de kuierlatten te nemen (zie ook cartoon van 8 oktober 2005).

Protesten
Maar goed: wat nu? De gerbils dreigen lichaamsbeweging tekort te komen, ook al hebben we ook nog een soort van kunststof bol waarin ze over het parket kunnen rollen zonder ergens in een gat te verdwijnen. Maar ook dat ding heeft allerlei barsten, en het dekseltje valt er af en toe uit. De gerbils begonnen dan ook al snel te protesteren. Oorverdovende spreekkoren, stampende voeten, geroffel op de ruiten van de hokken, ratten die opeens aan je vinger bleken te hangen met op elkaar geklemde kaken. Het leek wel op die geslaagde actie van Milieudefensie in de vertrekhal van Schiphol tegen de zoveelste pro-luchtvaart uitbreidingsplannen (met een hoop kabaal uit tientallen trommels). En elke keer weer die keihard gescandeerde leuze:

GEK werden we ervan, we konden er op een gegeven moment niet meer van slapen, zo erg werd het. Alsof er een stelletje pubers in huis was wat tegelijk een forse zakgeld verhoging opeiste. En u weet hoe die zijn als ze eenmaal iets in hun hoofd hebben. Het is er niet meer uit te branden.

Door de knieën
Na uitgebreid overleg met Bertie besloten we dan maar de huishoudportemonnee en de spaarcentjes goed te bekijken, en te wikken en te wegen, want dat was geen makkelijke beslissing, kan ik u verzekeren. U weet immers dat er forse gaten in ons budget worden geslagen door al die bizarre energiekosten verhogingen, met name die van de vastrechten waar u elders op deze site, o.a. onder de NUON Soap, een en ander over kunt lezen. En we hadden natuurlijk ook al die sexy zonnepanelen "in" huis gehaald, en die moeten nog de nodige jaartjes werken voordat we die "er uit hebben" (als het al gaat lukken). Uiteindelijk zijn we er uitgekomen, maar dit moois heeft wel een zware wissel getrokken op onze overgebleven spaarcentjes. Dus, heren gerbils: tot hier en niet verder! Hiermee zullen jullie het de rest van jullie leven moeten doen, want eigenlijk is dit te gek! Maar voor een duurzaam levend huishouden uiteraard een geweldig toepasselijke oplossing...

tekening door B.J. van Heuven, digitalisatie Polder PV

That's it!
Wel, het mag duidelijk zijn. De heren zijn in opperbeste stemming, dus waarschijnlijk hebben we hiermee een goede en duurzame aanschaf gedaan ter verhoging van de sociale contacten en voor het bewaren van de lieve vrede in huize Polder PV. Deze "urban windturbine" doet het tenminste altijd, aangedreven middels gerbilspierkracht, een nieuwe toepassing onder het hoofdje "biomassa" dus, en brandschoon bovendien. Misschien dat we het overschot aan elektriciteit wel aan Echte Energie kunnen gaan verkopen als "roze energie". Staat leuk in hun produktpakket (zie ook
R A I N B O W  C O A L I T I O N). Brinkie was weer eens te laat, want de rest van de heren had al gauw door dat windenergie dolle pret is. Tja, moet je maar geen MEP voor wind op zee bevriezen of "op de nullijn parkeren", dan krijg je dat. Je moet wel een beetje hart voor de zaak hebben om vóór de wind te mogen gaan, beste Brink! Nu zul je netjes op je beurt moeten wachten. Die het eerst komt, het eerst maalt. I love those Dutch proverbs!

Conclusie
U ziet, een windturbine plaatsen is zelfs in het zogenaamd volle Nederland een eitje, al moet u even uw creativiteit ervoor op de loop laten gaan. Geen anti-wind LPFer, bekrompen CDA troela of achterlijke VVDer die dit pracht exemplaar nog van ons gaat afpakken. Ha! Windenergie heeft de toekomst, evenals al die andere prachtige duurzame energie technologieën. Diegenen die dat niet willen inzien verhuizen maar naar een andere planeet om alle fossielen dáár op te stoken. Vergeet s.v.p. niet dat atoomcentraletje in Borssele mee te nemen, want die lusten we niet, geachte emigranten.

Idee'tje voor de windsector? Voor als het niet waait een legertje gerbils inzetten om de wieken een zetje te geven? Ben benieuwd hoe de "tegenstanders" van windenergie zich hier uit gaan kletsen!